ဒုကၡ သစ္ပင္ …


ဒုကၡ သစ္ပင္ …
===========
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အိမ္ကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ဖို႔အတြက္ လက္သမားတစ္ေယာက္ ကို ငွားရမ္းခဲ့ပါတယ္။ သူရဲက အလုပ္လုပ္တဲ့ ပထမေန႔ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး ခက္ခက္ခဲခဲ နဲ႔ ကုန္ဆုံုးခဲ့ပါတယ္ … ။ လာတဲ့ကားက ဘီးေပါက္တဲ့အတြက္ အလုပ္ကို တစ္နာရီေလာက္ ေနာက္က်ပါတယ္ … ။ လွ်ပ္စစ္လႊ က လည္း ပ်က္ေသးတယ္၊ သူရဲ႕ ကုန္ပစၥည္းသယ္တဲ့ ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ ပစ္ကပ္ ကားေလးက လည္း ေဗြေဖာက္ ပါတယ္ … ။ တစ္ေနကုန္ အလုပ္ထဲမွာ ျပႆနာေတြ တက္ပါတယ္ … ။
ဒီလိုနဲ႔ ညေနေစာင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကို အိမ္ကို ကားနဲ႔ လိုက္ပို႔ပါတယ္ … ။ ကၽြန္ေတာ္ ကားေမာင္းေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ သူက ေဘးနားကေန စကားတခြန္းမွ မေျပာဘဲ ေအးစက္စက္နဲ႔ လိုက္လာ ပါတယ္။ သူ႔အိမ္ကို ေရာက္ေတာ့ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႔မိသားစုေတြနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ အိမ္ထဲဝင္ပါဦးလို႔ ဖိတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿခံဝင္းထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ေရွ႕တံခါးဆီ ေလွ်ာက္သြားတဲ့အခါ သစ္ပင္ေလး တစ္ပင္ ေရွ႕မွာ ခဏရပ္ၿပီးေတာ့ သစ္ပင္ကိုင္းေလးကို လွမ္းကိုင္လိုက္ပါတယ္။ သစ္ပင္ေလးဆီက အိမ္တံခါးဆီ ေလွ်ာက္သြားတဲ့ သူ႔ေျခလွမ္းေတြဟာ လမ္းမွာတုန္းက ပံုစံမဟုတ္ေတာ့ဘဲ ေပါ့ပါးသြက္လက္ ေနပါတယ္။ တံခါးကို ဖြင့္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔မ်က္ႏွာမွာ အၿပံဳးပန္းေတြ ေဝေနပါတယ္ … အိမ္ထဲေရာက္ေတာ့ သူ႔ကေလးေတြကို ေပြ႔ဖက္လိုက္ၿပီး ဇနီးကိုလည္း အနမ္းတပြင့္ ေပးလိုက္ပါတယ္ … ။
ကၽြန္ေတာ္လည္း သူတို႔မိသားစုနဲ႔ ခဏတျဖဳတ္ စကားေျပာၿပီးေတာ့ ျပန္ဖို႔ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ … ၊ လက္သမားက ကၽြန္ေတာ့္ကို ကားဆီ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ လိုက္ပို႔ပါတယ္ … ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ခုဏက သစ္ပင္ေလးကို ျဖတ္သြားေတာ့ သူ အိမ္ထဲမဝင္ခင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ပံုစံကို သိခ်င္လာမိတယ္ … (ဘာေၾကာင့္မ်ား သူ အဲဒီလို လုပ္ခဲ့တာလဲ … ?) အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း မဆိုင္းမတြ ေမးလိုက္ပါတယ္ … ။
လက္သမားက “အဲဒါ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဒုကၡသစ္ပင္ေလးေပါ့ … ကၽြန္ေတာ့္အလုပ္ထဲမွာ လံုးဝဥသံု ျပည့္စံု ေခ်ာေမာ ေနဖို႔မျဖစ္ႏိုင္ဘူး … တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု … ေလာက္ေတာ့ အခက္အခဲေတြ … ဒုကၡေတြ … ျပႆနာ ေတြ ႀကံဳႏုိင္တာပဲ ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ သိေနတယ္ … အဲဒီ ျပႆနာေတြ … စိတ္႐ႈပ္စရာေတြကို ကၽြန္ေတာ့္ အိမ္မွာ ရွိတဲ့ ကေလးေတြနဲ႔ မိန္းမဆီိကို သယ္မလာဘူး … အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အဲဒါေတြကို ဒီသစ္ပင္ေလးမွာ ခ်ိတ္ထားခဲ့တယ္၊ မနက္က်ေတာ့မွ အလုပ္သြားတဲ့အခါ အဲဒီျဖစ္လက္စ … ျပႆနာေတြ ကို ျပန္ယူတယ္” လို႔ ျပန္ေျဖပါတယ္ … ။
ကၽြန္ေတာ္ ဖတ္မိတဲ့ စာစုေလးက ဒီမွာ ဆံုးသြားပါၿပီ … ၊
ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ “ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ နဲ႔ လုပ္ငန္းတာဝန္” ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးဖူးပါတယ္ … ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ေတြ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာနဲ႔ လုပ္ငန္းတာဝန္ကို ကြဲျပားဖို႔ လိုပါတယ္ … ။ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကစၿပီး ပတ္ဝန္းက်င္အထိ မၿငိမ္းခ်မ္းႏိိုင္ပါဘူး … ။ အလုပ္မွာ အဆင္မေျပဘူး … ဖယ္ရီက မလာ၊ လိုင္းကားစီးေတာ့ ကားကၾကပ္၊ ေနရာကမရ၊ ဒီၾကားထဲ စပယ္ယာနဲ႔ စကားေတြေျပာရ … စိတ္ေတြ ႐ႈပ္ေထြးေနာက္က်ိၿပီး အိမ္ျပန္လာပါတယ္ … ။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ မည္းမည္းျမင္ရာ ႏုိင္တဲ့လူကို မာန္မဲ တတ္ၾကပါတယ္ … ညီမေလးေတြ … ေမာင္ေလးေတြ ေဆာ့ေနရင္လည္း (ခါတို္င္းလည္း ေဆာ့ေနတာပဲ) နင္တို႔ကေလးေတြ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ … ၿငိမ္ၿငိမ္ေနၾကစမ္း … စိတ္႐ႈပ္ရတဲ့အထဲ မ်က္စိေနာက္တယ္ … ဘာ … ညာ … စသည္ျဖင့္ ေျပာမိတတ္ၾကပါတယ္၊ ဒီလိုပဲ … အိမ္မွာ အဆင္မေျပမႈေတြနဲ႔ အလုပ္ကို လာတဲ့ အခါလည္း အိမ္ကအဆင္မေျပမႈေတြကို မခ်န္ထားခဲ့ႏုိင္ရင္ေတာ့ အလုပ္ထဲမွာလည္း ဆက္ၿပီး အဆင္မေျပ ျဖစ္တတ္ပါတယ္ … ။
ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ နဲ႔ လုပ္ငန္းတာဝန္ကို ခြဲျခားၿပီးေတာ့ အလုပ္က သယ္လာတဲ့ ျပႆနာေတြကို အိမ္ေပါက္ဝမွာ ခ်ိတ္၊ အိမ္မွာျဖစ္ေနတဲ့ အဆင္မေျပမႈေတြကို ႐ံုးေပါက္ဝမွာ ခ်န္ထားၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ကို တည္ေဆာက္ႏုိင္ၾကပါေစ ……
ေအာင္ကိုဦး (UMK)
Be the Best !
Source : The Trouble Tree

Credit to  Aung Ko U - UMK
Share on Google Plus

About Myanmar Spirit

This is a short description in the author block about the author. You edit it by entering text in the "Biographical Info" field in the user admin panel.
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 comments:

Post a Comment